Optymalizacja kosztów sieci elektrycznejFanboje transformacji energetycznej w niekończącej się radości z tego, jak tania jest energia trzepotania. Aby przekształcić ją w całodobową energię elektryczną, potrzeba 3 kWh akumulatorów na kW PV. Jeszcze droższa jest energia 365/24.Istnieje pojęcie godzin pełnego obciążenia. Jeśli linia energetyczna jest eksploatowana przez 4380 godzin rocznie przy 100% obciążeniu i 4380 godzin rocznie przy 50% obciążeniu, oznacza to 6570 godzin pełnego obciążenia. Fotowoltaika w Europie Środkowej ma około 1000 godzin pełnego obciążenia rocznie. Jeśli większość nowych elektrowni ma tak mało godzin pełnego obciążenia, to całkowicie logiczne jest, że koszty transportu energii elektrycznej rosną. Są to tzw. opłaty sieciowe. W 2024 r. zużyłem w domu 2571 kWh. Z tego tylko 152 euro stanowiło roboczą cenę energii elektrycznej. Reszta z 528 euro, które zapłaciłem, została podzielona między opłatę manipulacyjną i opłatę podstawową od SpottyEnergie.at oraz naprawdę duże opłaty sieciowe. W 2025 r. opłaty sieciowe będą jeszcze wyższe. Płacę więc prawie dwa razy więcej za opłaty sieciowe w porównaniu do czystej ceny pracy za energię elektryczną. To tak, jakbym kupował towary wysyłkowo za 15 euro, szedł do kasy i nagle musiał zapłacić 30 euro za wysyłkę. Koszty rozbudowy sieci są niebagatelne; determinują one większość ceny energii elektrycznej. Ma to również decydujący wpływ na to, jak szybko nastąpi przejście na samochody elektryczne. Cena 3 kWh energii elektrycznej jest porównywana z ceną litra oleju napędowego. Ale może być znacznie gorzej: w cementowni takiej jak LEUBE, 260 GWh/a energii elektrycznej w porównaniu z 400 GWh/a energii cieplnej byłoby potrzebne do przejścia ze spalania na ogrzewanie klinkieru energią elektryczną.
Fani transformacji energetycznej czują się jak zbawcy ludzkości, którzy mogą rządzić głupią resztą ludzkości, jak im się podoba. To konieczne, musimy to zrobić, bez względu na koszty. Nic nie niszczy świadomości kosztów bardziej niż myślenie, że należy się do elity ratującej świat. Następnie jest różnica między prądem trzepotania, prądem 24 i prądem 365/24. Fanboje transformacji energetycznej bez końca cieszą się z tego, jak tania jest energia migotania. Aby przekształcić migotającą energię elektryczną w 24-godzinną energię elektryczną, na każdy kW fotowoltaiki potrzeba 3 kWh baterii. Dalsze udoskonalanie do 365/24-godzinnej energii elektrycznej wymaga również konwersji na energię chemiczną, magazynowania i ponownej konwersji na energię elektryczną. Wymagany do tego wysiłek różni się znacznie w zależności od szerokości geograficznej. Ale fanboje transformacji energetycznej wykonują swój euforyczny taniec triumfu: "Płaska energia elektryczna jest tańsza niż energia elektryczna z elektrowni gazowych". A cała reszta? Uszlachetnianie do 365/24 i transport do konsumenta? Nieważne, jakoś się to rozwiąże, bez względu na koszty.
Obecnie piszę nową powieść pt. Napisałem o potencjale optymalizacji kosztów w rozbudowie sieci: 5 hektarów systemu fotowoltaicznego na wolnym powietrzu o mocy 6 MW, ale bez magazynowania, wymaga podłączenia do sieci o mocy 6 MW. 5 hektarów zoptymalizowanej energetycznie osady ma również 6 MW fotowoltaiki, ale także 18 MWh baterii sodowych. Podłączenie do sieci o mocy 2 MW jest więc już wystarczające. Dalsza optymalizacja jest możliwa dzięki lokalnej elektrowni na metanol: 18 MWh z akumulatorów sodowych zostałoby uzupełnione o 1 MW mocy na metanol. Wymagane podłączenie do sieci zmniejszyłoby się do 0,75 MW. Jeden MW energii do metanolu produkuje około 100 litrów na godzinę. Mamy tu już dobrze rozwiniętą sieć wysokiego napięcia. Różnica w wydajności między generatorem o mocy 500 kW a elektrownią CCGT o mocy 500 MW jest kluczowa. Dlatego metanol jest transportowany do centralnych elektrowni CCGT za pomocą samobieżnych ciężarówek elektrycznych. Dla 5 ha byłoby to około 250 000 litrów metanolu, 12 przejazdów rocznie dużą ciężarówką. Który wariant jest tańszy? Wiele instytutów badawczych powinno zająć się tą kwestią.
Hurra, mam 6 MW fotowoltaiki, płacę tylko koszty do punktu przyłączenia do sieci, operator sieci musi zapłacić resztę zgodnie z EEG. Operator sieci jest prawnie zobowiązany do odpowiedniej rozbudowy sieci. Koszty przekładają się na rosnące opłaty sieciowe. Powinno to zostać natychmiast ograniczone do tego, że operator sieci ponosi koszty rozbudowy dla przyłącza sieciowego o mocy 2 MW. Poprawnie, nie 6 MW, ale 2 MW. To wystarczy, jeśli 6 MW fotowoltaiki zostanie uzupełnione 18 MWh baterii. Zakładając, że zdecentralizowane zasilanie metanolem jest bardziej opłacalne niż scentralizowana technologia na dużą skalę, można by to później jeszcze bardziej zmniejszyć: między 200 a 400 GW rozbudowy fotowoltaiki w Niemczech obowiązkowa rozbudowa sieci dla operatora sieci zostanie zmniejszona z 2 MW do 0,75 MW w tym przykładzie fotowoltaiki o mocy szczytowej 6 MW. Przy liniowej redukcji operator sieci musiałby następnie zainstalować 1,375 MW przyłącza do sieci dla 300 GW fotowoltaiki w przykładzie o mocy szczytowej 6 MW.
Byłyby to cele ekspansji dla zoptymalizowanych energetycznie obszarów osadniczych określone w broszurze Politics and Philosophy. Opierając się na powyższych liczbach, byłoby to 400 GW w Niemczech i 40 GW w Austrii pod względem połączeń elektrycznych; można to znacznie skorygować w dół do 250 GW, 25 GW. Przy zdecentralizowanej mocy do wariantu, byłoby to 150 lub 15 GW.
Oczyszczenie planety do 350 ppm CO2 oznacza około 47 000 TWh energii elektrycznej do odfiltrowania 1 ppm CO2 z atmosfery i przetworzenia go na węgiel i tlen. Kto może sobie na to pozwolić? Tylko bogata rasa ludzka, 10 miliardów ludzi w dobrobycie, może to zrobić. Oczekuje się, że tylko milion km² zoptymalizowanych energetycznie obszarów osadniczych przyczyni się do wytworzenia 150 000 TWh energii elektrycznej potrzebnej do zapewnienia globalnego dobrobytu i odbudowy planety.
Nie chodzi o to, czy akcje będą warte 100 razy lub 1000 razy więcej za 20 lat, czy też będą warte tylko kilka centów. Chodzi o przyszłość nas wszystkich. Czy dojdzie do wielkiego starcia między ekofaszyzmem a wczorajszymi skamielinami, czy też możliwe będzie przezwyciężenie głębokich podziałów w społeczeństwie i zainspirowanie zwolenników obu stron do nowego, wielkiego celu? Globalny dobrobyt i oczyszczenie planety zamiast oszczędzania Wyrzeczenie się ograniczeń i katastrofa klimatyczna lub szczyt wydobycia ropy naftowej i nieco większa katastrofa klimatyczna. Obie strony muszą być przekonane, że nie mają żadnego rozwiązania, które byłoby choćby zdalnie wykonalne. Z jednej strony należy wykazać, że zerowa emisja netto jest całkowicie nieadekwatnym celem i że zamiast tego należy dążyć do oczyszczenia planety do poziomu 350 ppm CO2. Z drugiej strony należy wykazać, że energia słoneczna umożliwia wyższy standard życia niż energia kopalna. Chodzi o przetrwanie! Sytuacja społeczna w 2025 r. w porównaniu do 2005 r., ekstrapolowana do 2045 r., to świat horroru! Jeśli odniesiemy sukces, a twoje akcje będą warte 100 razy więcej, będzie to tylko dodatek do wszystkich innych osiągnięć. Jeden z nowych udziałowców powiedział "Ja z moją bardzo skromną inwestycją", ale 400 euro razy 1000 euro to także 400 000 euro za wszystkie inwestycje do momentu stworzenia prototypu. Istnieje program nagród za polecanie akcji innym osobom. Dwóch nowych akcjonariuszy zostało akcjonariuszami w wyniku tego programu nagród. Oto szczegóły.
Sytuacja zmieniła się zasadniczo od czasu wizyty tej firmy na Słowacji. Niezbędna wielkość inwestycji zmniejszyła się o około 90%. Czas do wprowadzenia produktu na rynek skrócił się o około rok. Zmniejszenie wolumenu inwestycji o 90% sprawia, że każdy udziałowiec posiada znacznie więcej udziałów. Cena akcji jest teraz podnoszona w kierunku naszych celów przy każdym kamieniu milowym. Te kamienie milowe mogą mieć miejsce we wszystkich obszarach: Finansowym, nowi akcjonariusze, nowe możliwości pozyskania nowych akcjonariuszy. Kontrakty na budowę prototypu, więcej domów i osiedli mieszkaniowych. Współpraca przy realizacji. Zakup, dostawa i testowanie ważnych komponentów technicznych. |
